Terörün her türlüsünü kınıyorum da, Ankarama uzanan eller gani gani kırılsın!!
“Ankara diye bir şehir yoktur. Ankara diye insanlar
vardır.”
Var
ya, can evimden vuruldum resmen. Nasıl da yerinde bir ifade.!
Doğru.
Ankara
diye insanlar vardır.
Ve
o insanlar, güven demek, sahicilik demek, vicdan demek, merhamet demek, birlik
beraberlik, kenetlenmek demektir. Huzur demektir. Neşe, coşku, ferahlık,
aidiyet demektir. Ya da benim aklıma ilk bunlar geliyor. Çünkü benim
Ankara’larım öyle.
Nedense
sonbahar geldi mi daha çok özlüyorum memleketimi.. Ekim yumuşak geçer,
gündüzleri ılık, geceler serin..
Ankara’m,
Kasım geldi mi kasımpatı kokar. Kokusu yoktur ki dersiniz şimdi.. Bir çeşit
vardır kokusu, Kasım’larda Atatürk kokar Ankara..