Yüzük tepsim de ahşaptan

Neymiş efendim yüzük tepsisi ille de gümüş tepsi olurmuş.

Onu da erkek tarafı getirirmiş.

Ahşabın nişanda ne işi varmış!!

Adetti, gelenekti, görenekti... çok anlamlı bulduğum şeyler değil.

Birinin canı öyle yapmak istemiş, yıllardır insanlar onun peşinden gitmiş gibi geliyor bana.

Zaten bir yerin adeti diğerine uymuyor.

Mantıklı bulduklarımı benimsiyorum, bulmadıklarımı es geçiyorum.

Ben tepsimi kendim yapmak istiyorum diye çıktım yola.

Ahşap boyama: Elmalı ekmek kutum

Uzunnn bir aradan sonra yeniden ahşaplarıma döndüm.

Nasıl özlemişim hem boya kokusunu hem de arkadaşlarımı.

Gerçi çok az kişi gelmiti ama olsun.

Haftaya görebilirim umarım.

Uzun zamandır ekmek kutusı yapmak istiyordum ama desene karar verememiştim.

Bu deseni görünce işte bu dedim.

Dün bütün günümü bu kutuya ayırdım.

Böyle birşey çıktı ortaya.

Ahşap boyama: Melekli kutu

Aslında bu kutu, ikinci kutum.

Altıgen şekline bayılarak aldığım kutum.

Ama sahibi görmeden yayınlamak istemedim.

Öncelikle kenarlarını laciverte, yan ve üst yüzeylerini de beyaza boyadım.

Boya kuruduktan sonra zımparaladım ve üzerine ikinci kat, üçüncü kat boyamı geçtim.

Ahşap boyama: Yeşil bitki çayı kutum

Çay kutumu paylaşmayı unutmuşum.
Oysa peçeteliğimden daha önce yapmıştım onu.
Oldukça fazla sürdü deseni üzerine düşünmem.
Çay kutusu için birçok güzel dekupaj fotosu ile karşılaştım.
Son kararım yeşilden yana oldu.

Bitki çayı kutusu için de kalpli olanları alacaktım ama gözüme az göründü.
Bu kadar bitki çayını napıcam onu da bilmiyorum ama yaptım artık, geriye bol bol bitki çayı tüketmek kaldı.

Gelelim nasıl yaptığıma.

Ahşap boyama: Yeşil peçeteliğim

Bugün elimde birşey yok, peçeteliği boyayayım bari dedim.

Hemen biter diye düşünmüştüm, küçücük şey ne de olsa.

Ama o kıvrımlı kenarları boyamak, tamamını boyamanın 2 katı zaman aldı neredeyse.

Bir de açılıp kapanan kapağın arkasında kalan fırçanın giremediği daracık kısmı.

Demek ki obje seçerken boyanmasının kolay olması kriteri de eklemem gerekiyormuş.

Peçeteliğimi yeşile boyamaya karar verdim.

Yeşil renk iyidir mutfakta.

Ahşap boyama: kırmızı, kelebekli notluğum

Ahşap beğenirken minik bir rahle gördüm.

Bunu ne yapabilirim, ne yapabilirim?

İş yerinde masamın üzerinde bir sürü not tutacağı var.

İyisimi notluk yapayım, üzerine post-itlerimi yapıştırırım dedim.

Yapmışken kutumla da takım olsun, zaten diğer eşyalarım da hep sarı kırmızı.

Başladım boyamaya..

Hem dokulu dursun, hem de fırça izi kalmasın diye kıl fırça ile pıt pıt vuruşlarla boyadım.

O kurumaya çalışırken ben de fotoğrafladım.

Ahşap boyama: Kendime hediye: kırmızı, kelebekli kadın kutusu

Yaptığım kutular sevgili arkadaşlarımın görmesiyle birlikte elimden uçup gidiyor :)

Tabi bu benim için ayrı bir mutluluk.

Hediye etmeyi, hem de el emeğimi hediye etmeyi seviyorum.

Ama dedim ki, bi durun bakalım.

Sıradaki kutu sadece ve sadece benim için!!

Kadın figürlerini çok seviyorum.

O zaman güzel bir kadın resmi bulmalıyım dedim ve oturdum masamın başına.

Ahşap boyama: İlk kutum; Aşk kutum

Nihayet ben de ilk ahşabımı boyadım ve ilk kutumu yaptım.
Tabi ki ilk kutu sevgiliye.
Üzeri için resim düşünürken en sevdiğimiz resimleri koymaya karar verdim.
Biraz düzenlemeyle ortaya bu kolaj çıktı.
Kutuya transfer etmeden önce kenarlarını yaktım.

Alt kısmına eski görünüm vermek için yeşil ve sarı renkler kullandım.
Kenarları için de bronz parmak boya.

İç kısmı benim için en zoru oldu.
Kadife yeşil kumaş alıp astar yapmak istedim.
Kadife kumaş esnekmiş ve onu kesmekte çok ama çok zorlandım.
Biraz da yamuk yumuk oldu zaten.
Silikon bulamadığım için tutkalla yapıştırdım.
O da uzun zaman aldı.

Kapağın iç kısmına da kalpler ekledim.
Ve bitti.

Kendim yaptım diye demiyorum ama ben çok çok beğendim.
Hediyenin sahibi de çok beğendi.
Ne diyelim, iyi günlerde kullansın..